السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

269

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

346 - ( 22 ) محمد بن مسلم از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هرگاه شخصى به فرزندش صدقه‌اى بپردازد ، آن را به ارث مىبرد و هرگاه به اين صورت صدقه بدهد كه آن را براى خدا قرار دهد ، پس براى وى شايسته نيست . » ارجاعات گذشت : در روايت سوم از باب يازدهم از ابواب حقوق مستحب اين گفته كه : « آن براى تو صدقه است . امام عليه السلام فرمود : اگر بگويد : آن براى خداى عزيز و باشكوه است ، آن را به حال خود واگذارد و اگر نگفته باشد ، اگر بخواهد مىتواند از آن بازگردد . » در روايات باب سى و پنجم از حقوق مستحب مطالبى هست كه بر اين بحث دلالت مىكند . مىآيد : و در روايات باب نهم و دهم از باب وقف و باب ششم ، هفتم ، هشتم ، نهم و يازدهم از ابواب هبه مناسب با اين بحث خواهد آمد . باب 4 اشتراط تعيين موقوف عليهم و استمرار در وقف 347 - ( 1 ) على بن مهزيار گويد : « به امام عليه السلام گفتم : برخى از دوستداران شما از نياكان‌تان روايت مىكنند كه : هر وقفى تا وقت معين بر وارثان ثابت و لازم است و هر وقفى تا وقت نا معين و مجهول باطل است و به وارثان باز مىگردد و تو به سخن نياكانت آگاه‌ترى . امام عليه السلام مرقوم فرمود : آن نزد من به همين صورت است . »